แกะซีลเซ็ตหนังสือ ; จอมมารเผด็จการรัก , กุมหัวใจราชันย์นักล่า , STORY OF MAFIA : ตอน ตามหารัก (เซ็ต 7S) , STORY OF MY BOSS : หลอกให้รัก , STORY OF DANGEROUS BOY : ตอน หลงกลรัก , STORY OF MR. PRESIDENT : ตอน รักต้องเลือก , STORY OF DOCTOR : ตอน คุณหมอที่รัก , อนุ ยอดภรรยา , เยว่ซิง องค์หญิงกำราบบุรุษ , เสน่หามนตรา , กรงรักในมือซาตาน , วิวาห์ร้ายทาสซาตาน , สวาทร้อนซาตาน , ปราณเสน่หา , ศิวัชเสน่หา , เล่ห์ร้ายกับดักมาเฟีย ,

แกะซีลเซ็ตหนังสือ

จอมมารเผด็จการรัก นามปากกา อาลัว
รูปปแบบทำมือ-อีบุ๊ก

              ฮีท โรกิเซียส เดวิโอ นักธุรกิจหนุ่มหล่อ เจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์ ผู้ทรงอิทธิพลแห่งสเปน เดินทางมาเมืองไทย เพื่อจัดการคนโกงที่ยักยอกเงินบริษัทฯ ของเขาแล้วหนีมากบดานเมืองไทย และได้พบกับ น้ำหนาว นักข่าวสาวสายบันเทิงของหนังสือพิมพ์ “สยามนิวส์” ที่บังเอิญมาพบเห็นเหตุการณ์ ฮีทตกหลุมรักเธอตั้งแต่แวบแรกเห็น สั่งเลขาคนสนิทสืบประวัติจนรู้ว่าสยามนิวส์กำลังประสบปัญหาขาดทุน จึงเทกโอเวอร์เพื่อจะได้ใกล้ชิดเธอ ฮีทไม่เคยถูกผู้หญิงคนไหนวิ่งหนีมีแต่พวกหล่อนจะคลานมาขึ้นเตียงเพียงแค่เขากระดิกนิ้ว คงต้องยกเว้นน้ำหนาวที่ทำให้เขาต้องวิ่งวุ่นตามจับเธอมาปราบพยศ!

              “ถ้าคุณไม่บอกว่าทำแบบนี้กับน้ำหนาวทำไม น้ำหนาวจะกลับเมืองไทยค่ะ” 

“ถ้าเธอกลับ! ฉันจะปิดหนังสือพิมพ์สยามนิวส์ เดี๋ยวนี้!!” ฮีทจ้องนีรติกาที่อ้าปากค้างกับคำขู่แสนโหดร้ายของเขา

              “คุณทำแบบนั้นไม่ได้นะคะ มีอีกหลายชีวิตที่ต้องตกงาน ถ้าคุณทำแบบนั้นน่ะ” 

              “เธอบอกฉันใจร้าย ฉันก็กำลังแสดงความร้ายกาจของฉันให้เธอเห็น ถ้าเธอไม่อยากให้เพื่อนร่วมงานเดือดร้อน เธอก็ต้องอยู่ที่นี่ สัมภาษณ์ประธานคนใหม่ และเป็นคู่นอนฉัน!” 

              “คู่นอน! คุณมันบ้า! ใจร้าย! ไร้หัวใจ ฉันไม่ทำอย่างนั้นแน่ ฉันจะกลับเมืองไทย” นีรติกาโกรธจัดต่อว่าสารพัด เขาถือสิทธิ์อะไรมาบังคับให้เธอเป็นคู่นอน แค่อยู่สัมภาษณ์เธอยังพอทน แต่ให้เป็นคู่นอนมันมากเกินไป

              “อีธาน ปิดสำนักพิมพ์สยามนิวส์เดี๋ยวนี้!”

กุมหัวใจราชันย์นักล่า (รุ่นลูกต่อจาก จอมมารเผด็จการรัก) นามปากกา อาลัว
รูปแบบทำมือ-อีบุ๊ก

              “คุณลักพาตัวเพื่อนมาได้ยังไง และทำเพื่ออะไรคะ”

              หากคำถามนี้ของคนถามเต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งตื่นเต้น คาดหวัง กังวล ต่าง ๆ นานา พารินทร์สบตาคมที่นิ่งขรึมราวสายน้ำไร้แรงลมพัดผ่าน

              ด้านคนถูกให้ตอบไพล่นึกถึงคำพูดของไมลส์ที่โทร.มาพอรู้ว่าเขาลักพาตัวพารินทร์มาสเปน ซึ่งประโยคหนึ่งชวนให้ฮันเตอร์นึกถึง

              “ฮันเตอร์! นายทำเหมือนกับหึงหวงคุณพารินทร์”

              แล้วคนปากแข็ง ใจน้ำแข็งโพล่งเสียงเคร่งขรึม “ฉันวางยานอนหลับในอาหารที่พวกเธอทานโดยอ้างว่าไมลส์จัดให้ เหตุผลก็เพราะเธอจะหนีฉันไปทำ งานกับไมลส์”

              “คุณฮันเตอร์ คุณทำแบบนี้มันผิดกฎหมาย แล้วเรื่องที่เพื่อนจะไปทำงานกับคุณไมลส์ก็ไม่ใช่การหนีด้วย” ใช่! เธอหนีหัวใจตัวเอง เธอไม่อยากอยู่ใกล้เขาอีกต่อไป ไม่อยากเป็นของเล่นชั่วคราวให้ไร้ศักดิ์ศรีมากไปกว่านี้แล้ว

              “เธอต้องการหนีฉัน! และเลือกทิ้งทุกคนในสยามนิวส์” คนตาคมกริบ ทั้งเสียงและสีหน้าเข้มจัด

              “แล้วถ้าเพื่อนทำแบบนั้น เพื่อนผิดตรงไหน คุณฮันเตอร์ไม่มีสิทธิ์ทำกับเพื่อนแบบนี้ เพื่อนแจ้งความเอาผิดคุณได้ คุณจับเพื่อนมาคนเดียวไม่พอยังลากน้องเข้ามาเกี่ยวด้วย แล้วตอนนี้น้องอยู่ที่ไหนคะ”

              คนไม่คิดตอบด้วยอารมณ์กรุ่นขึ้นคว้าร่างเล็กที่หน้าบึ้งตึงมาประกบจูบรุนแรง ดูดดื่มพร้อมใส่ความเอาแต่ใจ เผด็จการเข้าเต็มพิกัด พารินทร์ครางอู้อี้พร้อมกับดิ้นขลุกขลัก เธอยังไม่ได้คำตอบที่ต้องการเขาก็ใช้กำลังและความหน้ามึนเอาเปรียบเธออีกแล้ว

              “สิทธิ์ของฉันอยู่บนตัวเธอ”

STORY OF MAFIA : ตอน ตามหารัก (เซ็ต 7S) นามปากกา เจ้าหญิงดอกไม้
รูปแบบทำมือ-อีบุ๊ก

            – Dion Kamberlanez –

ดีอ้อน’ คือชื่อของผมที่แปลว่า เทพเจ้า แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมคนถึงเรียกผมว่า ‘มาเฟียหน้าหวาน’ ไม่เคยอยากเป็นมาเฟียเหมือนที่เขาขนานนามกัน แต่เพราะเหตุการณ์ในอดีตมันบีบบังคับให้ผมต้องเป็น หัวใจของผมไม่เคยสั่นไหวตั้งแต่เกิดเหตุการณ์ครั้งนั้นที่ฝังลึกอยู่ในใจ แต่ตอนนี้…หัวใจของผมกลับเต้นแรงอีกครั้ง เพราะผู้หญิงคนหนึ่ง อันนา’ เธอเปรียบเสมือน ‘แมวน้อย’ คนที่ทำให้หัวใจของผมกลับมาเต้นแรงและมีชีวิตชีวาเพียงแค่สบตากันตั้งแต่ครั้งแรกที่พบ

แต่เรื่องราวระหว่างผมกับเธอดูเหมือนจะไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาย มันมี ‘เหตุผล’ บางอย่างที่ทำให้ผมต้องปล่อยเธอไป เมื่อถึงเวลาผมจะกลับมาทวงผู้หญิงของผมคืน!!!

              “พะ..พี่ดีอ้อน มาได้ยังไงคะ..”

              “มานี่เลยแม่ตัวดี จะลงโทษซะให้เข็ด!”

STORY OF MY BOSS : หลอกให้รัก นามปากกา เจ้าหญิงดอกไม้
รูปแบบทำมือ-อีบุ๊ก

              Kevin Jaroslow –

​ใครจะไปคาดคิดว่าผู้หญิงใส่แว่นหน้าตาธรรมดา จะทำให้ผมคลั่งได้ขนาดนี้ ไม่ได้คลั่งธรรมดา แต่เป็น ‘คลั่งรัก’ ทำตัวเป็นสมภารกินไก่วัด ติดใจในรสชาติขนมที่เธอทำแถมยังติดใจในกลิ่นกายของเธออีกด้วย กลายเป็นผู้ชายที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เธอมาครอบครอง ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์แย่งเธอไปจากผม

              “คุณเควิน นั่นดอกไม้หนูนะคะ”

              “ของเธอหรือ?”

              “ใช่ค่ะ”

“หืม ลืมอะไรไปหรือเปล่าอิงดาว”

              “….”

“เธอเป็นของฉัน ร่างกายและหัวใจเธอก็เป็นของฉัน”

“….”

“เพราะฉะนั้น ดอกกุหลาบของเธอก็เป็นของฉัน ฉันจะทำอะไรกับมันก็ได้” ผมแค่หักดอกกุหลาบที่ผู้ชายคนอื่นให้ แล้วทิ้งลงถังขยะมันผิดตรงไหนในเมื่อเธอ… เป็นของผม

              แววตาของเธอสั่นระริกเหมือนคนกำลังจะร้องไห้ ก่อนที่มือเล็กจะยกขึ้นง้าง และผมก็รู้ทันทีว่าเธอจะทำอะไร

หมับ!

“หึ! ถ้าเธอตบ ฉันจูบ… ลองดูไหมละ?”

STORY OF DANGEROUS BOY : ตอน หลงกลรัก นามปากกา เจ้าหญิงดอกไม้
รูปแบบทำมือ-อีบุ๊ก

– Zane Cruze –

ผมเจอ ‘เธอ’ ครั้งแรกในงานแต่งของเพื่อน ผมเป็นเพื่อนเจ้าบ่าว ส่วนเธอเป็นเพื่อนเจ้าสาว ผู้หญิงที่ทุกคนต่างปกป้อง และสั่งห้ามไม่ให้ผมเข้าใกล้ เพราะผมอันตรายเกินไปสำหรับเธอ

              “ทำไมนุ่มนิ่มไปหมดทั้งตัวแบบนี้”

“คะ?”

“นิ่มแล้วก็หอมเหมือน ‘พาย'”

“……”

“น่ากิน”

“ขะ..หนม..น่ากินใช่มั้ยคะ”

“เปล่า น้องพายต่างหาก ที่น่ากิน”

              หึ มีคนบอกว่าผม ‘อันตราย’ เหมือนเสือ เสือที่ลูกแมวแบบเธอไม่ควรเข้าใกล้ ถ้างั้นผมจะยอมเป็นเสือตามที่ทุกคนบอก แต่จะเป็นเสือที่ทำให้เธอขาดผมไม่ได้

“พะ…พี่เซนอย่าแกล้งพาย”

“พี่ไม่ได้แกล้ง พี่เอาจริง :)”

STORY OF MR. PRESIDENT : ตอน รักต้องเลือก นามปากกา เจ้าหญิงดอกไม้
รูปแบบทำมือ-อีบุ๊ก

              “ทำไมการปกครองประเทศและการดูแลประชาชนถึงง่ายกว่าการปกป้อง ‘เธอ’ มันคือคำตอบที่ผมต้องหาด้วยตัวเองสินะ…”

              – Austin Crawford-

ชีวิตราบเรียบของการดำรงตำแหน่ง ‘ประธานาธิบดี’ ที่ผมทำอยู่ทุกวันเปลี่ยนไปตั้งแต่ได้พบกับเธอ ฟ้าใส’ ผู้หญิงแปลกหน้าที่สอนให้ผมได้รู้จักความรัก เธอคือท้องฟ้าที่ผมอยากตื่นขึ้นมาเจอในทุกเช้า และบอกฝันดีในทุกคืน

แต่ทว่า…มันคงจะดีกว่านี้ถ้าโชคชะตาไม่กลั่นแกล้งเราสองคน

              “พี่ขอโทษ…”

              “ฮึก ฟ้า เกลียดพี่!”

STORY OF DOCTOR : ตอน คุณหมอที่รัก นามปากกา เจ้าหญิงดอกไม้
รูปแบบทำมือ-อีบุ๊ก

– Alan Lennignz –

ผมเป็นคนดีเหรอครับ? ใครบอกละ ผมไม่เคยพูดว่าตัวเองเป็นคนดีสักหน่อย ทุกคนแค่คิดไปกันเอง ผมคือ นายแพทย์อลัน เล็นนิกซ์ ที่เป็นทั้งหมอและเจ้าของโรงพยาบาล ตอนทำหน้าที่หมอผมก็ทำอย่างเต็มที่ และแสดงอีกด้านหนึ่งเพื่อคนไข้ แต่ตอนที่ผมเป็นตัวของตัวเอง ผมก็แค่ผู้ชายเลว ๆ คนหนึ่งเท่านั้น อยู่ที่เราเลือกว่าจะแสดงด้านไหนออกมาต่างหาก เพราะฉะนั้น ผมจึงไม่เคยพูดว่าผมเป็นคนดี 🙂

แต่เหมือนชีวิต Normal life ของอาชีพหมอจะเริ่มเปลี่ยนไปตั้งแต่ได้เจอกับเธอ แพรวา’ คนไข้คนหนึ่งที่ผมช่วยชีวิตเอาไว้จากอุบัติเหตุ แต่เหมือนผมจะโดนคนไข้คนนี้ ‘ตก’

              “แพรจริงจังนะคะ แพรรักคุณหมอ อยากได้คุณหมอมาเป็นแฟน เป็นสามี แล้วก็เป็นพ่อของลูก”

              คนไข้ที่บอกรักผมตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ และขยันอ่อยผมทั้งเช้าและเย็น! แต่เธอจะรู้ไหมครับว่าเธอกำลังทำให้หมอเลว ๆ คนนี้หวั่นไหว

              บัดซบ ถ้าผมจับคนไข้เป็นเมียขึ้นมาจริง ๆ จะทำยังไง!!!

อนุ ยอดภรรยา นามปากกา T.O.P
สำนักพิมพ์เฟยฮุ่ย

              เหลียนหลิน เป็นเพียงสตรีเกิดจากอนุ แม้บิดามีตำแหน่งสูง แต่ฐานะมารดาดึงนางไว้ ถูกส่งตัวเข้า ตำหนักอ๋องหรูอ๋อง ความร้ายกาจของเขาทำให้ชีวิตเธอพลิกผัน ทว่าใครจะล่วงรู้ เบื้องหลังความร้ายกาจ กลับแอบแฝงไว้ด้วยความรักเปี่ยมล้น นางไม่รู้เรื่องนี้ จึงพยายามยืนหยัดด้วยตนเอง

              ทว่าอุปสรรคไม่ได้น้อยลง กระทั่งถูกส่งตัวไปอยู่เมืองห่างไกลในท้องมีชีวิตน้อย ๆ ถือกำเนิด นางได้สร้างกิจการปลูกหม่อนเลี้ยงไหมเพื่อลูกน้อย หนีจากแผ่นดินนี้ไป ทว่าเขาหวนกลับมา ความรักผลิบานไม่รู้ตัว แต่ครั้งนี้…นางยึดลูกเป็นหลัก

เยว่ซิง องค์หญิงกำราบบุรุษ (รุ่นลูกจาก อนุ ยอดภรรยา) นามปากกา T.O.P
รูปแบบอีบุ๊ก

              ความรักเป็นเช่นไร เยว่ซิง เพียงมองผ่านสายตาจากคนรอบกาย ไม่ได้มีเพียงแรกพบ ทว่าสายใยค่อย ๆ ถักทอ สุขหรือทุกข์ ร้อนหรือหนาว มีเพียงนางเท่านั้นที่รู้ สตรีถือดาบกวัดแกว่ง ทั้งชีวิตมุ่งปกป้องผู้คน

กระทั่งวันหนึ่ง ผู้คนรอบข้างเห็นพ้องว่านางควรออกเรือน แต่จะทำอย่างไรได้เล่าบุรุษที่หมายตากลับเจียมตนเสียอย่างนั้น ไม่เป็นไร นางหน้าหนาพอจะลงมือเกี้ยวพาบุรุษด้วยตนเอง

เสน่หามนตรา นามปากกา พลอยแก้ว
รูปแบบทำมือ-อีบุ๊ก

              ‘ถูกใจตั้งแต่แรกเจอ อยากได้เธอมาครองตั้งแต่แรกพบ’ เมื่อเชคฮหนุ่มผู้หล่อเหลา มาดขรึมเอาแต่ใจ ได้พบกับสาวไทยที่มาท่องเที่ยวยังสถานที่ในฝัน แล้วได้พบเจอกันด้วยความบังเอิญ รูปลักษณ์ใบหน้าที่ต้องตา มันสะกดเชคฮหนุ่มอย่างกับต้องมนตร์ จนเขาอยากได้เธอมาครอบครอง แต่ต้องถูกปฏิเสธจนหน้าชา แต่ว่าเขาหาได้สนใจไม่…ในเมื่ออยากได้เธอมาเคียงกาย จะต้องแลกด้วยวิธีไหนเขาก็ยอม แม้วิธีนั้นจะดูต่ำช้าในสายตาของเธอ

              “อะไรที่คิดว่าผมลังเล”

              “เราไม่เคยพบเจอ หรือรู้จักกันมาก่อน”

“แล้วไง”

“เอ้า!…คุณนี่”

“อย่าเซ้าซี้ให้มาก ผมเสียเวลามากพอแล้วที่โต้เถียงกับคุณ”

“ฉันไม่ได้ร้องขออยากกินข้าวกับคุณเสียหน่อย”

“ผมปล่อยเวลาผ่านโดยไร้ประโยชน์นานแล้ว…เอ๊ะ! หรือคุณคิดถ่วงเวลาเรียกค่าชดเชย”

“เหอะ~~ตลก ฉันไม่ใช่เด็กที่คิดแค่นั้น อย่าลืมว่านี่มันคือเวลาพักผ่อนของฉัน ป่านนี้เพื่อนฉันตามหาทั่ววุ่นวายแล้ว” ม่านฟ้าร่ายยาวถึงเหตุที่ควรจะเป็น เพราะเธอมากับบริษัททัวร์ที่ทุกอย่างต้องทำพร้อมกันตามที่บริษัททัวร์กำหนด การทานข้าว การตื่นนอน และนัดพบ ทุกอย่างล้วนถูกบริษัททัวร์กำหนดไว้แล้ว

“อยากพักผ่อน…อยู่กับผมตลอดไปซะสิ”

กรงรักในมือซาตาน (ตัวละครมาจาก เสน่หามนตรา) นามปากกา พลอยแก้ว
รูปแบบทำมือ-อีบุ๊ก

‘รักของคนอื่นคือสิ่งหอมหวานเสมอ แต่กับเธอมันคือยาขมที่พะอืดพะอมกลืนไม่ลงคอเสียที อยากมีความตายเป็นที่พึ่งก็ไร้สิทธิ์เรียกร้อง’

              “อย่าคิดหนีไปจากที่นี่…ถ้าไม่อยากเจ็บตัว”

เสียงเหี้ยมของชายมาดขรึมอย่าง อานัส เอ่ยขึ้นพร้อมชี้หน้าข่มขู่

              “ท่านจะฆ่าก็ฆ่าเลย สิ้นลมหายใจฟาตินคนนี้จะได้หมดทุกข์ ไร้ความทรมาน! อึก ฮึก ฮึก”

ฟาติน ตะเบ็งเสียงกร้าวโดยไม่คิดกลัว เมื่อตั้งแต่ที่ตัวเองมาอยู่ที่นี่ด้วยเม็ดเงินที่ถูกเขาซื้อมาย่ำยี มันทำให้หัวใจของเธอเจ็บช้ำระบม ร่างกายทุกข์ระทมขมขื่น แรงจะฝืนสู้ต่อแทบไม่มี ศักดิ์ศรีหดหายโดนทำร้ายร่างกายจนบอบช้ำ

“อย่าปากดีให้มาก…เธอมันก็แค่ผู้หญิงในฮาเร็มที่ฉันซื้อมาสนองตัณหาเท่านั้น…อย่าได้คิดมีสิทธิ์มาต่อรอง แม้กระทั่งความตาย!!”

ร่างกายหนาปรี่ประชิดตัวฟาติน มือใหญ่บีบปากของเธอจนเจ็บร้าว ดวงตาคมเเข็งกร้าวดุดัน จ้องมองหน้าที่แปดเปื้อนด้วยคราบน้ำตาอย่างเฉยชา แต่คนร่างเล็กที่โดนทำร้ายเจ็บปวดเจียนตาย ร่างกายที่บอบช้ำอยู่แล้วยิ่งเพิ่มความเจ็บปวดเมื่อโดนสัมผัสด้วยแรงชาย

              “จะทรมานกันไปถึงไหน!”

              “ตลอดชีวิต!”

วิวาห์ร้ายทาสซาตาน (ซีรีส์เชลยรัก)  นามปากกา นารี
รูปแบบอีบุ๊ก

              ชีวิตแต่งงานของ อริสตา ล้มเหลวไม่เป็นท่า และด้วยความมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยวที่อยากจะเปลี่ยนแปลงตัวเองให้มีคุณค่า เธอจึงใช้เวลากับงานที่ตัวเองรักและไม่คิดให้หัวใจกับผู้ชายหน้าไหนทั้งนั้น จนกระทั่ง หรัญญ์ หวนมาพร้อมกับทุ่มเทให้กับเรื่องความรักอย่างจริงจังอีกครั้งหนึ่ง ทว่ามันไม่ได้ง่ายดายเหมือนที่คิดไว้เลย… เพราะตอนนี้เธอปักใจเชื่อว่าเขาเป็นผู้ชายเฮงซวยไปซะแล้ว

              “บัดซบ! คุณท้องเหรอริตา… คุณท้องได้อย่างไร”

              เธอมองหน้าเขาด้วยแววตาจริงจัง และแววตาของเธอนี่แหละที่ทำให้อารมณ์เขาขาดผึง

              “โอ้ พระเจ้า! ผมไม่พร้อม… ผมไม่อยากมีลูก ไม่อยากมีแม้แต่ในความคิด แล้วนี่คุณกินยาคุมห่าเหวอะไรของคุณถึงปล่อยให้ท้องแบบนี้ฮะ”

              “ฉัน… ไม่รู้…”

“นรกเฮ้ย ผมแต่งงานกับคุณได้ยังไง แค่การคุมกำเนิดขั้นพื้นฐานคุณก็ไม่ประสีประสา… ทำไมคุณถึงได้โง่ซ้ำซากอย่างนี้…”

สวาทร้อนซาตาน (ซีรีส์เชลยรัก) นามปากกา นารี
รูปแบบอีบุ๊ก

“ฉันเกลียดคุณ!”

              “เฮ้อ ไม่ใช่เรื่องใหม่เล้ย เพราะปากคุณประกาศปาว ๆ แบบนี้ทุกครั้งเมื่อเจอกัน… อา…แต่เมื่อนาทีที่แล้วดูเหมือนคุณไม่ได้เกลียดผมเท่าไหร่เลยนะ”

              ใช่แต่ใบหน้าเธอที่เห่อร้อน เนื้อตัวเธอแดงเถือกด้วยเช่นกัน

              พระเจ้า เธอเกลียดตัวเอง เกลียดพอ ๆ กับที่เกลียดเขา

              “คนสารเลว… อย่าคิดว่าฉันจะไม่ขัดขวางคุณจากริตา… ฉะ”

              “ตามสบาย…”

              เขาสวนพร้อมหัวเราะหึหึต่อท้าย และนั่นทำให้เธอตวาดเสียงดังแว๊ดอีกหน

              “และฉันก็ไม่มีทางเป็นผู้หญิงของคุณเหมือนกัน”

              ทีนี้เขาหัวเราะก๊ากด้วยความขบขัน

              “เอ… ผมจำไม่ได้ว่าเคยจีบคุณ?”

คำพูดของเขาทำให้ใบหน้าเธอชาหนึบ “แต่… แต่คุณ…”

              “โธ่เอ๊ย คุณนี่ไม่ประสีประสาเสียจริง ๆ เชียว… เรื่องทำนองนี้…” เขากวาดมือระหว่างทั้งสอง “มันแค่เช็กซ์ฉาบฉวย ถ้าผมจริงจังกับผู้หญิงทุกคนที่มีเซ็กซ์เร่งด่วนตั้งแต่ผมอายุสิบหกล่ะก็… ป่านนี้ผมไม่มีแฟนเป็นภูเขาเลากาแล้วรึ”

เนื้อตัวเธอสั่น มือบางกำแน่นด้วยความเครียดแค้น

              “คุณเป็นผู้ชายเฮงซวย!”

ปราณเสน่หา (เซ็ต 3 เพื่อนซี้) นามปากกา นคภินฐ์
รูปแบบอีบุ๊ก (เคยออกกับสนพ.ทัช)

ปราณ ผู้ชายที่แสนยโส เขาถูกโซ่มีชีวิตผูกติดไว้กับตระกูลที่เขาแสนจะเกลียดชัง เมื่อแรกเขาชิงชังเธอยิ่งนัก แต่สุดท้ายเขาก็รักเธอสุดหัวใจ และเจ็บปวดอย่างที่สุดเมื่อเขาคือคนที่ทำร้ายเธอเองกับมือ เมื่อรักและรู้ตัวว่าผิด ปราณเดินหน้าอ้อนวอนขอโอกาส เพื่อให้ได้สิ่งที่รักกลับคืนมา เขายอมกระโดดลงสู่นรกแห่งความเกลียดชัง ขอแค่รั้งเธอเอาไว้ข้างกาย…

              “ไม่…ทรายต้องกลับบ้านกับพี่เท่านั้น” เสียงเข้มดังขึ้นพร้อมกับรถเข็นที่หยุดทันที

“ฉันขอบคุณมากที่คุณอุตส่าห์เข้าไปช่วย แต่ฉันอยากกลับบ้านของตัวเองมากกว่า” เสียงหวานเบาหากแต่รุนแรงไม่ต่างจากเหล็กแหลมที่กระแทกเข้ามากลางหัวใจแกร่ง

“จากนี้ไปบ้านของพี่คือบ้านของทราย พี่อยู่ที่ไหนทรายก็ต้องอยู่ที่นั่น”

ศิวัชเสน่หา นามปากกา นคภินฐ์
รูปแบบทำมือ-อีบุ๊ก

              “ว่าไงที่รัก ผมให้เวลาตัดสินใจแค่นับสาม ถ้ายอมเป็นนายหญิงธีรโชติ ครอบครัวคุณจะปลอดภัย แต่ถ้าไม่ผมจะเผาให้วอด ฆ่าทิ้งให้หมด”

“คุณมันไม่ใช่คน” เธอดิ้นรนกรีดร้องทั้งน้ำตา

              “ผมเป็นคน เป็นผู้ชายที่รักคุณมากด้วย และผมจะทำทุกอย่างให้ได้คุณมาเป็นเมีย รักแท้แบบผมคือครอบครอง” เขาพูดแล้วจูบปากเธอแรงๆ หญิงสาวดิ้นรนแต่ยิ่งถูกล็อกแน่นขึ้นอีก ร่างหนาเบียดอัดเข้าลึกและแรงจนเธอต้องแอ่นกายรับ น้ำตาหยาดรินอย่างเจ็บปวดกับการถูกบังคับให้ต้องยอมรับในสิ่งที่ไม่ต้องการ

              “ทูนหัว อย่าให้ผัวต้องร้ายนะครับ ได้ผมแล้วก็แค่รับผิดชอบเท่านั้นเอง”

              “คุณมันเลว”

              “ผัวเลวกับคนทั้งโลกแต่รักเมียที่สุดนะครับ”

              “ปากบอกว่ารักแต่บังคับเอาทุกอย่างจากฉันแบบนี้หรือ เขาไม่เรียกว่ารัก เขาเรียกว่าเห็นแก่ตัว”

              “โถ่ ทูนหัว รักครับถึงต้องบังคับ ถ้าไม่รักผมเขี่ยคุณทิ้งตั้งแต่นอนด้วยครั้งที่สองแล้ว รู้ไว้อย่างนะเมียจ๋าผัวไม่ชอบใช้ผู้หญิงซ้ำๆ หรอก แต่กับเมียมันอยากไม่จบไม่สิ้นไม่พอ ยิ่งกินยิ่งหิว”

“ปล่อยฉันไปเถอะนะคะ”

              “นับถึงสามทูนหัวไม่อย่างนั้นผมยอมเลว แล้วอย่าคิดว่าพวกนั้นตายแล้วผมจะปล่อยคุณไปนะ ผมจะเอาคุณไปล่ามไว้ที่ห้องใต้ดินที่ธีรโชติ แล้วก็รักคุณทุกวันทุกคืนขังคุณเอาไว้ ใครก็ช่วยคุณไม่ได้ คุณก็รู้ว่าผมทำได้ ถ้าผมจะทำ”

เล่ห์ร้ายกับดักมาเฟีย นามปากกา นคภินฐ์
สำนักพิมพ์ทัช

              แม่เนื้ออุ่นริอ่านมาขโมยหัวใจมาเฟียอย่างเขาแล้ว ก็อย่าหวังว่าเขาจะปล่อยให้เธอห่างกายไปได้อีก ไม่ว่าข้างกายเขาจะดำมืด อันตรายเพียงใด แต่เขาก็จะกระชากเธอไว้ ให้อยู่เคียงข้าง…ตลอดกาล

              “ฉันจะกลับบ้านและคุณต้องปล่อยฉันไป”

“ไม่…เราจะพูดกันหลังจากที่พี่จัดการเรื่องบ้าๆ พวกนั้นเสร็จแล้ว”

หยางเว่ยถึงกับตัวชา คาดไม่ถึงเมื่อร่างบางขยับเร็วไปที่จานผลไม้ มีดปอกผลไม้อันเล็กอยู่ในมือของเธอ ก่อนจะหันปลายแหลมจ่ออยู่ที่คอของตัวเอง

“ถ้าฉันจะอยู่ คุณก็เก็บเอาศพฉันไว้ก็แล้วกัน ฉันจะไม่ยอมให้คุณใช้ฉันเป็นเครื่องมือทำร้ายแม่พัชอีก”

“วางมีดลง ! …พี่บอกให้วางมีดลง !!” เขาตวาดลั่นราวคนเสียสติ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s